Biust na pompkę

W książce „Wytwórca makaronu” chińskiego pisarza Ma Jian, w opowiadaniu o kobiecie o dużym biuście (polecam!), wyczytałam taki passus: „Kobiety o bardzo małych piersiach [...] kupują potajemnie pompki do biustu (produkt dostępny na rynku od chwili wprowadzenia Polityki Otwartych Drzwi), więc zaraz po powrocie do domu ryglują drzwi i przystępują do pompowania. Miejscowy dom towarowy otrzymał pewnego dnia dwa tysiące takich urządzeń i sprzedał je w niecałe dwie godziny.”

Ta, od razu pompki do biustu... Autor chyba nie wie, co pisze! — pomyślałam w pierwszym odruchu. Jednak wrodzona ciekawość nie dawała mi spokoju i zrobiłam mały riserczyk tematu.

Okazuje się, że rynek tych dziwacznych akcesoriów, mimo kryzysu, żyje i ma się całkiem dobrze. Pompki do biustu sprzedają się nie tylko w Chinach, ale praktycznie na całym świecie i to w kilku kategoriach cenowych. Wszystkie działają w ten sam sposób: na pierś nakłada się specjalny klosz, z którego odsysa się powietrze. Zmiany ciśnienia wewnątrz klosza mają rzekomo stymulować wzrost tkanki biustu, a de facto wywołują po prostu tymczasową opuchliznę.

Najtańsze (od 50 do 100zł) tego typu pompki, o wdzięcznej nazwie Breast Enlarger, można kupić w Polsce. Sprzedawane głównie w seks-szopach, czasami chodzą także na Allegro jako „prawdziwie skuteczne, nieinwazyjne narzędzia do powiększania biustu”. Wyposażone są w gumową gruszkę, jak w starych ciśnieniomierzach, przy pomocy której można sobie odpompować powietrze z nakładanego na pierś klosza. Pół godziny pompowania jednej piersi, pół godziny drugiej... — zapewne będzie to wartościowym ćwiczeniem dla mięśni dłoni.

Produkty z wyższej kategorii cenowej, dla nieco bardziej leniwych marzycielek, nie potrzebują pracy rąk, bowiem dzięki akumulatorkom, pompują się same. Za 44 dolary (plus przesyłka) możemy zamówić sobie na eBayu pompkę elektryczną marki Amaxs. Pompka ma niestety tę zasadniczą wadę, że pozwala pompować tylko jedną pierś w danej chwili, w związku z czym trzeba pompować piersi jedna po drugiej. Tu pojawia się zasadniczy problem: co, jeśli drugą dopompujemy sobie słabiej? Albo przepompujemy? Asymetria murowana i już żaden stanik nie pomoże!
Dystrybutor tego jakże ciekawego wynalazku przygotował specjalny filmik instruktażowy w języku, zdaje się, mandaryńskim. Nawet, jeśli nie zrozumiecie głosu z offu, koniecznie zwróćcie uwagę, jakie dźwięki wydaje rosnąca pod ciśnieniem pierś! Nie wiem, czy nie sprawić sobie tego urządzenia ze względu na same odgłosy, rodem z filmu Sci-Fi...

Możemy się oczywiście podśmiewać z klientek kupujących tego typu plastikowe zabawki, ale co pomysleć o niby-medycznym biznesie funkcjonującym pod szyldem Brava Bra? Brava to urządzenie składające się z dwóch (hurra, można pompować jednocześnie!) plastikowych czasz oraz procesora regulującego ciśnienie wewnątrz. Urządzenie trzeba nosić przez 12 godzin dziennie, aby po 100 dniach zaobserwować powiększenie objętości piersi o 1 decymetr sześcienny. Dlatego potrzebny jest specjalny stanik quasi-sportowy, który trzyma całą maszynerię w jednym miejscu. Na YouTube można obejrzeć, jak do zakupu Bravy zachęca amerykańska stacja CBS.

Cały zestaw, który, w przeciwieństwie do innych pompek do biustu, podobno wcale nie powoduje rozstępów ani siniaków, kosztuje ok. 1500 dolarów. Na szczęście, na eBayu możemy sobie odkupić Bravę od użytkowniczki już za 300 funtów (!).

Szczerze nie wierzę, że którakolwiek z tych pompek może bezboleśnie przynieść efekt powiększenia biustu. Zresztą, idea wkładania piersi do naczyń próżniowych jest mi całkowicie obca, nawet gdyby miało to sprawić powiększenie ich o 10 rozmiarów w ciągu minuty. Niestety, biust-pompki sprzedają się już od lat 70.,kiedy to w USA furorę zrobiła pompka do piersi na pedał. A skoro handluje się nimi również dziś, to znaczy że popyt na nie wcale nie słabnie. Czy chiński pisarz miał rację i kobiety bywają naprawdę aż tak zdesperowane?